Kış geldi ya malum bol bol köy gezdiriyorum size. Eee ben nereye siz oraya napalım. Ama haftaya inşallah planlarım var. Biraz yol yapalım ne dersiniz. Kar görelim, kayak yapalım istiyorum. Bakalım kısmet..

Uzun zamandır bir köyü merak ediyordum. Gezi sitelerinde, kitaplarında bahsedilen Çomakdağ köyü Milas’a yakın bir tepeye kurulmuş 300-400 haneli bir köy. En son iş yerinde arkadaşlar bana Çomakdağ'ın anlatıldığı bir dergi getirince, okuduklarım beni iyice heveslendirdi. Araştırma yaptığım her yerde, okuduğum her bilgide ortak konu Milas'ın örf, adet ve doğasını kaybetmeden günümüze kadar gelebilmiş bir köyü olmasıydı. Kadınları başlarında karanfil takılı yöresel kıyafetlerle dolaşıyor, eski mimari yapısını korumuş evleri başlı başına bir sanat eseri gibi duruyor.  O evlerİ görme, tarihin dokusu arasında kaybolma fikri ile Göksel’i iknaya başladım. Ettim tabi ki. 

Benim televizyonla aram çok iyi değildir. Kırk yılda bir aklıma gelir de bakarım. Hatta unutulmayan bir anım vardır. Çanakkale’den Marmarise taşınırken eşim benden önce göreve başladığı için 1,5 ay önden gelmişti. Bu arada biz Çanakkale’deki evi toplamış, bu zaman zarfınca ben her tarafı kutularla dolu, her şeyi sarılmış bir evde yaşamıştım. Eşim gitmeden önce televizyonun altındaki tv sehpasını güzelce paketlemiş televizyonun kablosunu güzelce katlayarak üzerine yerleştirmişti. 1,5 ay sonra geldiğinde televizyona bakmış bakmış ve neden bu kablo aynı benim sardığım gibi duruyor demişti. O kadar zaman zarfınca tek başıma kaldığım evde bir kere bile televizyonu açmak aklıma gelmemiş. Hala daha öyle. Nedense sadece ütü yaparken aklıma geliyor o da ses olsun diye.

Bugün nedense hayal kurma günümdü bol bol. Belki 35 yaşı deviriyor olmanın verdiği bir duygu bilmiyorum. Bir kaç dakika öncesi kızımla sarılmış çizgi film izlerken bol bol güldüm ve yine hayallere daldım. Bu yaşta hala çizgi film seyretmeyi seviyorum ben=)) eskidende severdim. Şimdikiler o kadar cazip değil biraz vurdulu kırdılı. Yine Çiçek kız oynasa mesela, dimi yani. Her bölümün sonunda çiçek dünyasında bir çiçeğinin anlamını söylerdi bende her hafta bekler ve yazardım. Şimdilerde kızım Hanna Montanayla ilgili her şeyi yazıyor diye kızıyorum.  Ya da Şirinler... ya da  "Clemantine quand tu fermes les yeux..." şarkısı.. hatırlayan var mı? Ömür hayatımda öğrendiğim ve unutmadığım tek Fransızca sözler.

Dün akşam büyük bir fırtına vardı. Rüzgar ağaçları yerlere kadar eğdi, yağmur suları sel oldu aktı. Bu sabah ise kalkıp pencereden baktığımda önce güneşin bulutları arasından bana gülümsediğini farkettim, pırıl pırıldı. Ardından birden kapandı ve yağmur başladı. 5 dakikalık kısa bir yağmurun arasından güneş yine göz kırptı. Şimdi güneşin oyun oynama zamanı. Bir saklanıyor bir çıkıyor.

Hafta sonu için yaptığımız kahvaltı planları doğal olarak son buldu. İyisi mi ev ahalisi uyurken güzel bir kahvaltı hazırlamak. Zaten bizde nereye gitsek diye düşünüyorduk. Bilgisayarı açtım buraya ne yazayım diye düşünürken gidemediğim kahvaltı yerine geçen haftalarda gittiğim bir kahvaltıyı burada  paylaşayım dedim.