Tatil olunca zaman nasıl da hızlı geçiyor öyle değil mi? Bayram ha geldi ha gelecek derken geçti bitti bile. Bayram öncesi benim iki hafta süreyle istirahatli olmam ve işe gidememem sebebiyle bayram sonrası eşimin aldığı izni ben alamadım. Dolayısıyla o tatilde ben işe gidip geliyorum. Dün işe başladığımda hiç de iki haftadır uzakmışım gibi hissetmedim. Benim emekli olma zamanım yaklaşıyor anlaşılan. Çünkü ne zaman ayrı kalsam işimi özleyenlerdendim.

Bu zaman zarfınca pek gezdim dolaştım diyemeyeceğim ama geçen ay o yapmayı çok istediğim doğa da atla safariyi gerçekleştirdik. Yapabilir miyim, yapamaz mıyım endişesine sahipken aslında atın yürüme modundayken =) ata binmenin hiç zor olmadığını bildiğimden "hadi çıkalım" dedik. "Ata binmek zor değil" demek biraz yanıltıcı bir cümle oldu. Atlar çok uysal ve eğitimli olduğu zaman zor değil. O yürüyor sen üzerinde oturuyorsun sadece. Zaten acemi olduğunu anlayınca senin komutlarını pek kaale almıyor. Ya da sen beceremiyorsun =)

Neyse biz yine safarimize dönelim. İş arkadaşım Sevda, ben, Ceren, eğitmen Neşet bey, bir de bizim tanımadığımız bir bayan. Atlarımıza bir güzel yerleştikten sonra yavaş yavaş yola çıktık. Ben hareket etmeden fotoğraf makinamla çekim denemeleri yaptım. Koca makina boynumdayken zor duruyorum hayvanın üzerinde, hareket halinde nasıl çekeceğim bilmem.

Eğitmen Sevda'nın atıyla uğraşırken atların yolu bildiğini söyleyince biz önden yavaş yavaş gitmeye başladık. Ceren önde, arkasında ben, benim arkamda ismini şimdilerde unuttuğum o bayan güzel güzel dikenli yolların içinden devam ediyoruz.

Benim gözüm kızımın üzerinde ama o benden rahat. Bir kaç dakika sonra benim yüreğimi hoplatan anlar geldi. Bir baktım Ceren'in önden giden atı bir yol ayrımında sola benim ki sağa doğru döndü. Başladık ters yönde ilerlemeye. Ben "dönsene, dönsene" diyorum ama at Türkçe'den anlamıyor illa yularımı çek diyor. Çekiyorum döndürmeye çalışıyorum ama dinlemiyor.  Ben söylenmeye başladım "hani sen yolu biliyordun!!" Ceren bağırıyor "Anneee ben bu tarafa gidiyorum, bekleyin beni" Ben atı durdurdum ama geri döndüremiyorum. Yanları dikenli ince bir patikadayım. Dönüş mesafesi yok. Dönsem de arkamda öbür at var. Ceren aldı başını gidiyor bu arada. Birbirimizi görmüyoruz ama "seni kaybetmeyelim seslen arada" diyoruz. O 15 saniyede bir bağırıyor "Anneee duyuyorsun dimi anneeee" Sesi git gide uzaklaşıyor. Benim de tek endişem bu arada attan düşmesi. O an mantıklı gelse de aslında yanlış bir şeydi onun sürekli bize seslenmesi. Atı ürküp hareketlenebilirdi.

Bir kaç dakika sonra Neşet bey ve Sevda bizim bulunduğumuz yere geldi. Durumu öğrenince Neşet bey hemen Ceren'in peşine koşturdu. Onu alıp geldi. Ceren belki korkmuştur diye düşündüm ama hiçç valla tınlamamış bile. Keyfi yerinde. "Nasılsa gelip beni alırsınız diye biliyordum" dedi. Sadece "ben atı durdurmayı biliyordum ama niye durdurmadım onu düşünüyorum" dedi. Özgürlük hoşuna gitmiş cancağızımın.

Hepimiz bir araya gelince oldukça keyifli bir gezintiye başlamış olduk. Marmaris'in doğası zaten harika. O doğada at ile gezmek ise bambaşka bir harikalık. Herkes iyice alıştıktan sonra ara ara hızlanmaya başladık. Ceren hırslı ben geçeceğim ben önde duracağım diyor ama benim at mızmızmış. Lider olmayı seviyormuş. Biri onu geçmeye çalışsa anında önünü kesiyor. Zaten içlerinde en tırsıkları bendim. At biraz hızlanınca ben zıp zıp bir müddet gidebiliyor sonra başlıyorum kaymaya. Dengemi bir türlü tam sağlayamadım.

Fotoğraflara bakıpta bunlar ne böyle demeyin. Biliyorum yamuk yumuklar ama öyle kolay değil hareket halinde tek elle fotoğraf çekmek. İdare ediverin artık. Maksat ortamı biraz olsun anlatabilmek.

Bundan sonrasında karar verdim öyle at çiftliğinde ata binmek yok. Bine bine zaten öğreniyorsun bazı şeyleri. Benim için uzman olmaya da gerek yok. Maksat binebilmek ve gidebilmek olsun. Artık her gidişimde safariye çıkıp doğanın içinde o keyfi yaşamak istiyorum.

Safarimiz yaklaşık kırk dakika sürdü. Güzeldi çok keyifliydi. Bir yandan muhabbet ediyoruz, doğayı seyrediyoruz, uzun uzun neredeyse güneşi saklayan ağaçların arasında ilerliyoruz. Herşey başka bir dünyaya akıyordu sanki.  Ama her güzel şey gibi bununda sonu geldi. Yağmurlar ve soğuklar başlamadan bir kez daha yapmayı planlıyoruz. Safari fiyatını merak edenlere gelince yirmi dakikalık/yarım saatlik bir tur kişi başı 25 tl. Ata binmeyi bilmenize gerek yok Sevda ilk defa biniyordu gayet güzel idare etti. Hatta atı biraz hasta ve Sevda gibi adrenalini seven biri için fazla uysaldı. Atı değiştirdi de keyfi yerine geldi.