Öğlen vakti gelipte toplanınca herkes, kamyon yola çıktı uzaktan gördüğümüz tepeye doğru. Kasanın kenarına tutunup yanımızdan yürüyerek geçen insanları seyretmeye başladık. Rengarenk yöresel kıyafetleri içinde Türkmenler, yörükler yavaş yavaş yol alıyorlardı.

Saat gecenin 1'i..Toplanmış köyün sokaklarına insanlar.. Kimi kaldırımlara çökmüş, kimi ayakta. Kamyonları bekliyorlar, traktörleri.. Bizleri Kazdağına çıkaracak araçları.. Hoşgeldiniz diyorlar bizim gibi yabancı gördükleri bir kaç kişiye.. Kalın birşeyler aldınızmı yanınıza diye uyarıyorlar.. Kimi geçen yılki anılarını anlatıyor, kimi dağda çadır kurmuş köylüsünü arıyor bir ihtiyaç varmı diye... Tuhaf bir heyecan var içimizde... Bazen acabalar üşüşüyor beynimize.. Kamyon tepesinde gecenin bir yarısı neyle karşılacağımızı bilmediğimiz bir yere gidiyoruz.. Dönsek mi, yoksa girsek mi böyle bir maceraya...

Çok uzun yıllar önce bir baba ve kız yaşarmış Balıkesir'in Güre ilçesine bağlı Kavurmacılar köyünde. Kız güzel mi güzel dünya tatlısıymış. Köyün bütün delikanlıları isterlermiş bizim Sarıkız'ı. Ama Sarıkız hiç birine varmazmış. Derken babası askere gitmiş Sarıkız'ın. O zamanlar askerlik uzun tabi.. Bu zaman zarfında da Sarıkız bir başına yaşamış köyünde. Ama Sarıkız'a aşık delikanlılar dolanıp dururlarmış peşinde..