Bu günlerde epey yoğun tempolarla koşturduğumdan ve sonuç olarak akşamları yorgun argın kendini yatağa atan biri haline geldiğimden yaşadığım onca güzelliği pek paylaşamıyorum. Güzel şeyler yapıyorum, güzel yerlere gidiyorum, doğa yürüyüşleri, çalışmalar, spor aktivitileri, son deniz günlerini değerlendirme çalışmaları vs. vs.

“Bayramda 5 günlük tatil oldu kim bilir nereleri gezdin Elmas” sorusuyla çok karşılaştım. Özellikle bayramlaşmak için arayanların ilk sorusu “nereyi geziyorsun” oldu. Geçtiğimiz bayram ben şehir değiştirmedim çünkü bana ziyarete geldiler. Hem yaklışık 2,5 aydır ayrı kaldığım kızıma kavuştum, hem de Marmara adasında tatillerinde beni misafir eden kız kardeşim ve arkadaşı Esra iade-i ziyaret yaparak gezmeye bana geldiler. Onlar daha gelmeden telefonla “bak 5 gün boyunca gezeceğiz ha ona göre” diye baştan beni tembihledikleri için onlara tam beş günlük bir gezi programı hazırladım. Ama bu gezi turu benim daha önce gezdiğim beğendiğim yerler üzerine hazırlandı. Bende kaldıkları süre içinde de her gün önümüzdeki sene tatillerinde yine bana gelmeleri için ikna etmeye çalıştım. Umuyorum bunu başarmışımdır.

Onlara hazırladığım gezi programında Bozburun yarımadası gezisi, Dalyan tekne turu, Fethiye Saklıkent gezintisi ve Sedir adası gezisi vardı. Bizimkiler Dalyan tekne turunun akşamında Marmaris gecelerine de akınca, sabaha karşı gelinen evden tabi ki sabah erken çıkmak mümkün olmadı. Bu yüzden Fethiye Saklıkent gezintisini bir sonraki tatile sarkıtmak zorunda kaldık. Aslında iyi de oldu orada görmek istediğim öyle çok yer var ki bir güne sığdırmamız mümkün değildi. Gezi iptal olunca Göksel de yorgun akşamcıları çok uzak olmayan yerlerde gezdireyim o zaman diyerek bizi Akyaka’ya götürdü.

Daha önce Akyaka’ya birkaç defa gelmiş ve burada yayınlamıştım. Bu sefer Akyaka girişinde dere kenarında epey bir oyalandık. Öyle güzel bir renk ahengi vardı ki neredeyse geziyi orada bitirmeyi teklif edecektim.

Akyaka gezimizde yaptığımız Azmak turu gündeme oturdu. Daha önce yapmayı kafaya koyduğum bu azmak turunun sadece yarım saat sürdüğünü öğrenince hepimiz teknelere doluştuk. Bu güne kadar yapmış olduğum en güzel gezinti olduğunu söylemeliyim.

Yöreye gelenlerin neden sürekli bu turdan bahsettiklerini ve vazgeçemedikleri şimdi daha iyi anlıyorum. Akyaka sahilinde köprüden başlayıp, Azmak sonundaki Balıkçı lokantalarına kadar uzanan bu turun yarım saat kadar sürmesi hem insanı sıkmıyor hem de tadını damağında bırakıyor.

Nefis bir renk cümbüşü, yeşilin ve mavinin en güzel tonları, çok güzel bir manzara ve bu manzaranın içinde yer alan sazlıklar içinde yaşamlarını sürdüren yılan balıkları, kuşlar, berrak suyun üçünde salına salına yüzen balıklar gözlerinizi alıyor. Burada resmen zaman duruyor.

Hele o ördekler ve yok mu.. sazlıkların içinden birden çıkan sürüler yemek kavgaları, kıvırta kıvırta yüzmeleri hele bir ara arkadan gelen bir sürünün çığlıklar atarak havalanması ve teknemizin üzerinden geçip önümüzde tekrar suya konmaları muhteşem bir andı.

Bu azmaklar doğa harikası bir yeryüzü cenneti. En muhteşemi su üstü değil aynı zamanda Türkiyenin en güzel su altı faunusu olarak bilinen su altı. Bildiğiniz yaşayan bir orman var sanki. Su o kadar berrakki derenin dibinden uzanan bütün o otları, yosunları, bitkileri yapraklarına kadar tek tek seçebiliyorsunuz. Dipteki bitkiler öyle kısa bitkiler değil oldukça sık ve uzun bitkiler. Gerçek bir orman duygusu veriyor insana.

Öyle gizemli derinlikleri var ki su çekiyor adeta insanı. Bu olağan üstü çekici canlı suya dalıp suyun altında ilerleme isteğini iliklerime kadar hissettim. Ne muhteşem olur kim bilir. Su samurları da yaşıyormuş burada. Onlardan birini görme hatta su altında izleme duygusu her yanımı sardı. Hayallere kapıldım tabi her zaman ki gibi. Tekne ile yavaş yavaş ilerlerken, su altındaki o güzellige dalmış izlerken yanınızdan geçen balık sürülerine el sallıyorsunuz.

Azmak çayı buz gibi bir suya sahip. Tur sırasında bir sürü yerden atlayıp suya dalan çocuklar vardı. Hayret ettim nasıl giriyorlar diye. Ayaklarını sokuyorsun bir müddet sonra donuyor. Bir tür oyun haline getirdiler heralde. En çok kim atlayacak, en çok kim dayanacak diye. Ya da bunların derilerine bir şey olmuş soğuk işlemiyor artık.

Fotoğrafların anlatamadığı güzellikte bir geziydi. Hareket halinde gözün gördüğü o su altı faunusunu fotoğraflamam pek mümkün olmadı. Bitmesine üzüldüm ne yalan diyeyim. Bundan sonra Akyakaya her uğradığımda mutlaka ama mutlaka bir yarım saatimi bu keyfe bırakacağım.

Önce fotoğraflara güzelce bir bakın.. Sonra da bizim aklımızın burada termik santral yapacak kadar çalıştığını hatırlayın lütfen...