Yine Bozburun yarımadasındayız. Elimdeki haritaya, her hafta gezdiğim güzergahları işaretliyorum ve her seferinde de bir dahaki hafta -şuraya uğrayalım- diye yeni bir güzergah çiziyorum. Bu sefer ise keyifli sohbetler geçirdiğimiz bir köye gidiyoruz. Bayır köyüne.

Bayır köyü son yıllarda jiplerle yapılan safari turlarının gözde durak noktası oldu. Köye girer girmez meydanda Çınar ağacı dikkat çekiyor. Biz şöyle bir etrafımıza bakınıp ne var ne yok diye göz gezdirirken Ceren tarihi ağacın etrafında bir tur atmanın ömrü uzattığı ve mutlu bir yaşamın sembolü olduğunu öğrenince en az yedi tur atmaya başladı. Çağırana kadar da dönmeye devam etti.

Çınar ağacını soruyorum yaşı doğru mu diye. Doğru diyor ama şu arkasındaki  caminin yanındaki Selvi daha yaşlı. O ikibin küsür yaşında. Gözlerim açılıyor. İkibin yılda nelere tanık olmuştur o ağaç. Dili olsa da konuşsa.  Ağacın üzerindeki yamaları soruyorum. Gelmişler incelemişler. Hastalık yüzünden çürümesin diye kesilen dalları böyle yama yapmışlar. İlaçlı birşeyler var dedi

Selviyi merak ediyorum, nedense bu kadar yaşlı bir ağacın gövdesine dokunmak, yaşlı bir adamın ellerindeki çizikler gibi üzerindeki kabukları, dokusunu hissetmek istiyorum. 2000 yılda neleri seyretti bulunduğu yerden acaba. Gövdesinde bir delik oluşmuş. Fotoğrafını çekerken delikten çıkan daldaki yapraklar dikkatimi çekiyor. Bunlar incir yaprağı. İyice inceliyorum. Bir bedende yaşayan iki ağaç var karşımda. Selvi bedenine ortak olmuş incir ağacı.

Bu iki ağacın gölgesi altında muhabbetimize devam ediyoruz. Hasan bey köyü anlatıyor bize. Eski halini şimdileri. Köyde yaşayan herkesin en az bir dil bildiğinden bahsediyor. O kadar çok yabancılarla haşır neşir oluyorlar ki çok normal karşılıyorum. İngilizcesi şakır şakırdı valla. Köydeki kadınların dedikodusunu da yaptık =))) hep birbirlerini kollar yarış yaparlar dedi. Bilgisayarı kullanmayı bilmezler ama git hepsinin evinde vardır. Süs diye durur dedi =)) Kendisinin burada bir hediyelik eşya dükkanı varmış buyrun beklerim dedi.

Çay bahçesinin sahibi Mehmet YILMAZ beyde arada muhabbetimize katılıyor. Çanakkalede askerlik yapmış. Geyikliyi olsun, Kilitbahiri olsun çok iyi hatırlıyor. Anılarından bahsetti eski zamanlarından. Mehmet bey pek efendi, pek mülayim biri geldi bana. Çok masraf yapmışlar buraya. Bütün lokanta kısmını, muhtarlığın yanındaki yeri, çay bahçesini derken 205 000 masraf yapmışlar. Rakamı duyunca çok geldi bana "böyle bir köy yerine ne gerek var bu kadar masrafa" dedim. Asıl mesele geçen yıl muhtarlığın yanındaki bölümü kiralamışlar bir yıllığına 55 000 e. Bir güzel yaptırmışlar ahşap falandı her yeri. Tam bitmiş Mart ayında süresi dolmuş. Kullanıp masrafı da çıkaramamışlar.  Muhtarlığa hayır yapmış olmuşlar bence. Deniz kıyısı değil dağ ortasında bir köy. Tek özelliği de bu çınar ağacı. Zaten buraya genelde safari turları uğrak yer yapıyor. “Babam birşeyler yapmak istedi kendi adına” dedi. Babasıyla da tanıştık. Yalnız Mehmet bey ısrarla çay paralarını almıyor bizden. Hadi ilk çayları Hasan bey ısmarlamıştı ama ardından içtiğimiz bütün çayların parasını da kabul etmedi. .

Köyün içinde bir tur atıyoruz. Aslında belki vardır diye odun ateşinde köy fırını arıyoruz ama karşımıza boş bir fırın çıkıyor. Bu arada caminin önünden geçerken gezi rehberimde Bayırköy hakkındaki notları hatırlıyorum. Kitabıma göre Syrna antik şehrinin kalıntıları bu köyün altında ve bir zamanlar sağlık tanrısı Asklepios'a adanmış bir tapınağında bu caminin bulunduğu alanda olduğu iddia ediliyor.

Yolu güzel sakin manzaralı. Bayır köyden çıkar çıkmaz yaşlı bir amcaya rastlıyoruz. Alıyoruz arabamıza. Yol gidiyor gidiyor ama amcanın varacağı yer gelmek bilmiyor. "Amca bu yolu bu sıcakta yürüyecekmiydin sen" diyorum. "Yürüyoruz biz be kızım " diyor. "Hepimiz yürüyoruz. Kestirme yollar var oradan çıkıveriyoruz." Hesap ettim kestirme dediği direk çıksa bile köy ve evi arasında epey yamaç yukarı tırmanması lazım. Maşallah bu yaşta bunlara, maşallah. Eski toprak dedikleri bu olsa gerek. Çiftlik koy hakkında hemen bir kaç bilgi veriyor. Küçük bir adadan bahsediyor. Özel bir ada imiş. İsmini söyledi ama unuttum. Bir kaç yıl öncesine kadar satılıkmış. Geçen yıl 250 milyar istemişler de daha veren çıkmamış sanırım

Tepenin ardı Çiftlik koy. Kıvrıla kıvrıla inen yolun sonunda plaja varıyoruz. Deniz sakin bir lacivert renginde karşısında küçük özel adayı görüyorum  göze hoş geliyor. Henüz kimseler yok ama  dolup taşması çok sürmez

Burası en gözde tekne turlarının konaklama noktasından biri. Bu yüzden çok fazla iskele var. Aslında çok güzel nefis bir koy ama şöyle bir iskelelere baktım, her yanın teknelerle dolu olduğunu ve bunların yüzlerce kişiyi plaja bıraktığını hayal edince şu andaki cazibesini kaybetti gözümde. Böylesine güzel mavinin içinde yakıştıramadım. Turla geleceğiz o zaman göreceğiz o halini de ama ben plajda güneşlenirken kulağımın dibinde bir gelen bir kalkan teknelerin sesleri, birde bu kadar iskele ve motor arasında yüzmek cazip gelmedi bana.

Böyle zamanlarda biraz bencil oluyorum. Kimsecikler görmesin böylece kimsecikler gelmesin bu bakirlik bozulmasın istiyorum. Her yer sadece bizim olsun diliyorum=))