Bu günlerde memleket hasreti düştü yüreğime.. Hani bir gitsem, havasını koklasam, sevdiklerimi görsem, dostlarımla arkadaşlarımla ailemle kucaklaşsam deyip duruyorum. Hazır bayramda gelmiş  ne güzel olur değil  mi bayramlarda insanın sevdikleriyle beraber olması. Kocaman sofralar kurulup bir sürü insanın  çatal kaşık sesi çıkarması, her kafadan bir ses çıkması, eski günlerin anlatılıp kahkahalar atılması...

Bu yüzden sizi götüreyim dedim memleketime...Değirmendere'ye..

Çınarlık meydanına gitsek parkta otursak güvercinleri beslesek ellerimizle,

bilirmisiniz ne zevklidir onları beslemek, yem atınca etrafına doluşmalarını seyretmek

hatta elinden yemleri kapışmalarını seyretmek

peki ya bilirmisiniz bu parkın yarısı  sular altında şimdi

eskiden önünde olan o güzellikler yok artık

Çay bahçelerinde otursak iskeleden gelip giden vapurları seyretsek

her yanımda onların sesleri, şimdi bile gözlerimi kapasam hissediyorum

dalgaları yaran motorların sesini, vapurun son kalkış düdüğünü...

Hatta binmeli onlardan birine bir körfez turu yapmalı,

taze fındık kırmalı dişlerimizle, çekirdekleri çıtlatmalı

kokorecimizi yemeli turşu suyumuzla, Ümit ustadan dondurma almaya gitmeli,

Nasıl özledim bilir misiniz..Hani kolay değil 30 yıl üzerine ayrılmak doğduğun şehirden.. Bırakmak arkadaşlarını, dostlarını, aileni, o güne kadar edindiğin herşeyini...

Nasıl özledim bir bilseniz körfezimizin incisini...

Resimlere bakarken bir yandan eskiyi yad etmemek mümkün olmuyor. Şimdi şu martıların  konduğu yeri görür müsünüz. İskelemizin direkleri onlar. Şimdi olmayan iskelemizin. Ah bu iskele ne anılarımı gömdü yüreğine kendiyle birlikte. Ne günlerimizi geçirdik ne gün batımları izledik üzerinde. Eskiden bizim oturupta ayaklarımızı sarkıtıp muhabbet ettiğimiz yere şimdi martılar konuyor sadece...

Eskiden burada otel vardı. Evet evet burada tam şu insanların önünde. Şimdi suların altında. Depremde olduğu gibi aşağıya inen otelimiz 4 katlı ve hala ayakta bilirmisiniz tek fark artık suların altında.. Benim dalmayı hayal ettiğim yer. Bir yandan da dalarsam gördüklerim karşısında hissedeceklerimden korktuğum yer.

Çanakkaleye yerleştiğimde belki hiç yabancılık çekmeyişime sebeptir birbirlerine bu kadar benzemeleri. Ama en çok geceleri ışıl ışıl olan bu manzarayı göremeyince yabancılık çektim.  Bilir misiniz  geceleri bir başka güzel olur benim  memleketim

Burnumda tütüyorsun be Değirmendere...

Fındık festivalini özledim,

Sahilde açılan sergilere bakmayı,

Çay bahçesinde simit ve çay içmeyi,

Kıyıya yanaşan vapurların sesini,

Balıktan dönen kayıkları

her yanda karşıma çıkan ahşap heykellerini özledim..

Yüzbaşılar sahilinle, kordon turlarınla, Rakıcıoğlundaki kafelerinle, yukarı Değirmenderenle, Sultan babanla, çay bahçelerinle, seni özledim...

Şu güzelliğe baksanıza

sevilmez mi, özlenmez mi bu şehir..

Şimdi gideceğim ben memleketime,

sizlerden de bol bol selam söyleyeceğim