Bir tabela düşünün yolu her kullandığınızda gördüğünüz, bazen tabelanın işaret ettiği yöne çevrilir gözleriniz, uzaktan bakarsınız tabelada ismi yazılan yere.. Dikkatinizi çekmez belki cazip bile gelmez..  Ta ki  birileri elinizden tutup götürene kadar..

İşte böyle bir yer benim için Güneyli Köyü.. Önünden geçtiğimde arabamın yönünü değiştirmeyi düşünmediğim bir yerdi. Ama biliyorum ki artık Saroz körfezinde gizli kalmış sanki saklanmış bir köy var. Akasya ağaçlarının gölgesinde çayımı yudumlayabileceğim, metrelerce gitsemde boyumu geçmeyecek denizinde kızımı rahatlıkla yüzdürebileceğim, gürültü kirliliği olmadan kafamı dinleyebileceğim sessiz bir köy..

Bir muhabbet sırasında bir arkadaşım "gece yıldızlara baktın mı orada?" diye sordu. "Hayır" dedim "akşamı beklemedim burada". Bir dahakine kalmalıymışım. Burada yıldızlar bir başkaymış geceleri. Gökyüzüne baktığında kayan yıldızları elinle toplayasın gelirmiş.

Eskiden sadece bir kaç hane ve balıkçılardan oluşurken şimdilerde yazlıkçılar doldurmaya başlamış köyün eteklerini. Kim bilir ilerde Zeus altarından baktığımda manzaraya nasıl canım yandıysa Güneyli'ye baktığımda da aynı canım acıyacak.