Bu yazıyı yazmak bana şart oldu. Daha önce gittiğim ve pek memnun kalmadığım Halilin yeri ile ilgili yazdığım yazıya aldığım tepkiler üzerine kendi kendime ve  komşum Sibel’e verdiğim sözü tutmak adına Taşhan’daki Halilin Yerine gittim. Kıvamında yağan yağmurla birlikte yanan şömünenin çıtırtıları, gelen leziz kahvaltı sıcacık ortam camdan akan yağmur damlaları manzaramı bütünleyen portakal ağaclarındaki turuncu meyveler derken kendimden geçtiğimi itiraf ediyorum.. 

Gelelim Halilin yerine. Pazar günü mahmurluğu ile bugün ne yapsam düşüncesi olmadan keyifli keyifli kahvaltı etmek için mükemmel bir yer oldu bana. Daha kapıdan girer girmez karşılanıp çok iyi ilgi alaka gösterilerek yerimize oturtulduk. Pencereden ıslak dallardaki parlak yeşilliği izlerken çiseleyen yağmurun camdan akan görüntüsünün yanında şöminenin verdiği hoş sıcaklık ve yanan odunların çıtırtıları mayıştırdı bizi.

Hemen köy kahvaltımızı istedik. Çok bekletmeden hızlı bir şekilde servise başlanıldı. Garsona bu sefer 10 puan verdim. -Erendi sanırım ismi-  İlk önce çay gelmiyor mu bitiyorum o anda. Sofra kurulsun diye beklerken bir yandan çayımı yudumluyorum. Hele bir de sıcak tava ekmeğinin kokusu sardımı etrafı aldığım keyfi. Kahvaltı üzerine çok fazla söyleyecek birşeyler yok. Her yerde olduğu gibi ekstra birşeyler istiyorsan söylüyorsun. Bunu da Marmariste öğrendim. Çanakkalede -Manzara hariç- hep açık büfe kahvaltı bulunurdu genelde. Patates kızartması, sucuk, soslu kızartma vs. Ama işletme sahibine soslu kızartma istediğimi söylediğimde "isterseniz bir kahvaltının gelmesini bekleyin" dedi. "Kahvaltımız doyurucudur." "İyi tamam"dedim ama biz Ceren olduğu halde eski deneyimlerimizden iki kişilik söylemiştik. Sonuçta Bülent bey haklı çıktı. Ekstra bir şey söylemeye yer kalmadı. Bir kere sofrada 3 çeşit zeytin vardı. Bunun iki çeşidi yeşil idi.

Yine kahvaltı sırasında sofraya kızarmış biber geldi. Zatı muhteremi ben Edirneden hatırlıyorum. Ciğerin yanında bu şekilde yapılmış biber kızartması ikram ediyorlardı. Zehir gibi acıydı. Yandım anam dediğimi hatırladığım için acı olup olmadığını sordum. Buradakiler acısızmış. Kendi biberleriymiş. Kurutulmuş biberi kızartıyorsun. Kuru kıtır kıtır bir şey oluyor.  Biber tadını değilde daha ziyade sanki közün tadını alıyorsun. Gerçi Edirne’deki o kadar acı oluyordu ki acıdan hiç bir şey anlamıyordun. Tatlı hali daha güzel bence.

Marmaris'te yaşayanlar ve yolu bu tarafa düşenler için kesinlikle tavsiye ederim. Ortam çok hoş. Hizmette öyle. Birde akşam yemeği için deneyeceğim. Bakalım gece ortamı nasıl oluyor.