25 Nisan 1915.. Çanakkale'de kara savaşlarının ilk günü.. Anzakların 1500 kişilik bir kuvvetle Arıburnundan çıkarma yaptığı gün. Karşılarında ise sadece 30 kişilik kıyı gözetleme ve koruma birliklerimiz... Düşman askerleri ilerliyor.. Geniş sahile yayılmış olan 27 nci Alay ağır kayıplar vermekte. 19 Tümen Komutanı Yarbay Mustafa Kemal Conk bayırına çıktığında kendisine düşman askerinin Türk askerinden daha yakın olduğunu görür. Conk bayırı ve Kocaçimentepe çizgisinin ele geçirilmesiyle herşeyin nasıl biteceğini değişeceğini hisseder. Conk bayırının güneyinden geri çekilmekte olan cephanesi kalmamış bir müfreze askeri görür. "Düşmandan kaçılmaz" der . "Cephaneniz yoksa süngünüz var" Askere süngü taktırır ve yere yatırır bunu gören o ana kadar rahatça ilerleyen düşman askeri de duraklar ve mavzi alır. İşte gerçek zafer anı bu andır.

"Düşman zırhlılarından bir tanesi (Ocean) sağa sola alev kusarak hızla ilerliyordu. Seyit Onbaşı, hemen istihkamdaki toplara bir göz attı. Bir tanesi dışında hepsi kullanılamaz derecede hasara uğramıştı. Çalışır vaziyette olan topa ait mermileri kaldırıp namluya sürülmesine yardımcı olan vinç tertibatının parçalanmış olduğunu fark etti. Ama birşeyler yapmalıydı..."